#94 A STRUGGLE FOR INDEPENDENCE AGAINST NAPOLEONIC FRANCE: SPANISH CIVIL WAR (1808-1814)
NAPOLYON DÖNEMI FRANSASI’NA KARŞI BIR BAĞIMSIZLIK MÜCADELESI: İSPANYA İÇ SAVAŞI (1808-1814)
tarihland-iniz & you have been historicized
The Spanish Civil War (1808-1814) is a significant historical event symbolizing Spain's struggle for independence and popular resistance during the Napoleonic Wars. This war was not merely an internal conflict within Spain; it also impacted the political and military balance of Europe. The war began as part of Napoleon Bonaparte's ambition to conquer Europe. In 1807, through the Treaty of Fontainebleau between France and Spain, Napoleon secured the occupation of Portugal. However, his ultimate goal was to completely control Spain and solidify French dominance in Europe.
In 1808, Napoleon deposed King Charles IV of Spain and his son Ferdinand VII, declaring his brother Joseph Bonaparte as the King of Spain. This event sparked widespread anger among the Spanish people and initiated a large-scale resistance movement. The Spanish War of Independence erupted as a result of this resistance and quickly spread across a wide region.
The Spanish people mounted a significant resistance against Napoleon's invasion. The resistance movement grew with the participation of people from all walks of life, and the populace adopted guerrilla warfare to effectively combat the French army. This tactical struggle was characterized by small-scale but constant attacks on French soldiers in Spain's challenging geography and cities. Spanish guerrillas carried out effective operations in both rural areas and cities, demoralizing French soldiers and limiting their mobility. This severely strained the French army and complicated Napoleon's occupation strategy.
British support played a decisive role in the Spanish War of Independence. The British provided arms and supplies to the Spanish resistance, becoming a crucial ally in the fight against Napoleon. British General Arthur Wellesley (later the Duke of Wellington) came to Spain and led the Spanish forces in the struggle against the French. Major battles such as the Battle of Talavera in 1809 and the Battle of Albuera in 1811 marked significant victories for the British and Spanish forces against the French army. These victories undermined Napoleon's dominance in Spain and boosted the morale of the resistance movement.
In 1812, the Spanish Cortes (parliament) convened in Cádiz and proclaimed a liberal constitution known as "La Pepa." This constitution was considered a significant step towards the modernization and democratization of Spain. It included fundamental principles such as the separation of powers, civil rights, and freedom of the press. By 1813, Napoleon's military defeats in Europe and the withdrawal of French troops from Spain brought the war to an end. In 1814, Ferdinand VII returned to the throne following the French withdrawal, officially ending the war.
The Spanish War of Independence left deep marks on Spain's political and social structure. The destruction and losses experienced during the war created long-lasting trauma within Spanish society. However, the war also became a symbol of Spain's struggle for independence and freedom. The 1812 Constitution, known as La Pepa, played a crucial role in the spread of liberal and democratic ideas in Spain. This constitution contributed to the development of political consciousness among the Spanish people and supported modernization efforts.
References
Aydın, M. (2020). Türk Basınında Franco ve İspanya İç Savaşı. Yeditepe Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Horta Sanz, M. (2014). Napolyon Döneminde Fransa’ya Karşı Yürütülen İspanyol Bağımsızlık Savaşı’nda Gayri Nizami Kuvvetler (1808-1814). Tarih Dergisi(59), 113-135.
Şenyıldız. Ö. (2017). Devrim ve Direnç. Kriter Yayınları, İstanbul.
İspanyol İç Savaşı (1808-1814), Napolyon Savaşları döneminde, İspanya'nın bağımsızlık mücadelesini ve halkın direnişini simgeleyen önemli bir tarihi olaydır. Bu savaş, İspanya'da sadece bir iç çatışma olmanın ötesinde, Avrupa'nın siyasi ve askeri dengelerini de etkileyen bir süreç olmuştur.Savaş, Napolyon Bonapart'ın Avrupa'yı fethetme arzusunun bir parçası olarak başlamıştır. Napolyon, 1807 yılında Fransa ve İspanya arasında yapılan Fontainebleau Antlaşması ile Portekiz'in işgal edilmesini kabul ettirmiştir. Ancak Napolyon'un asıl hedefi, İspanya'yı tamamen kontrol altına alarak, Avrupa'daki Fransız egemenliğini pekiştirmekti.
1808 yılında, Napolyon, İspanya Kralı IV. Carlos'u ve oğlu VII. Fernando'yu tahttan indirerek, kardeşi Joseph Bonaparte'ı İspanya Kralı ilan etti. Bu olay, İspanyol halkı arasında büyük bir öfkeye neden oldu ve geniş çaplı bir direniş hareketi başlattı. İspanyol İç Savaşı, bu direnişin bir sonucu olarak patlak verdi ve kısa sürede geniş bir bölgeye yayıldı.
İspanyol halkı, Napolyon'un işgaline karşı büyük bir direniş gösterdi. Direniş hareketi, her sınıftan insanın katılımıyla büyüdü ve halk, gerilla savaşını benimseyerek Fransız ordusuna karşı etkili bir mücadele yürüttü. Bu taktiksel mücadele, İspanya'nın zorlu coğrafyasında ve şehirlerinde Fransız askerlerine karşı yapılan küçük çaplı, ancak sürekli saldırılarla karakterize edildi. İspanyol direnişçileri, hem kırsal alanlarda hem de şehirlerde etkili operasyonlar düzenleyerek, Fransız askerlerinin moralini bozdu ve onların hareket kabiliyetini sınırladı. Bu da hem Fransız ordusunu ciddi şekilde yıprattı hem de Napolyon'un işgal stratejisini zorlaştırdı.
İspanyol İç Savaşı'nda, İngiltere'nin desteği belirleyici bir rol oynadı. İngilizler, İspanyol direnişçilere silah ve malzeme desteği sağlayarak, Napolyon'a karşı savaşta önemli bir müttefik haline geldiler. İngiliz General Arthur Wellesley (daha sonra Wellington Dükü), İspanya'ya gelerek, Fransızlara karşı mücadelede İspanyol güçlerine liderlik etti. 1809 yılında Talavera Savaşı ve 1811 yılında Albuera Savaşı gibi büyük çatışmalar, İngiliz ve İspanyol kuvvetlerinin Fransız ordusuna karşı zaferler kazandığı önemli anlar oldu. Bu zaferler, Napolyon'un İspanya'daki hakimiyetini sarsarak, direniş hareketinin moralini yükseltti.
1812 yılında, İspanyol Cortes (parlamento) Cadiz'de toplanarak, liberal bir anayasa olan "La Pepa"yı ilan etti. Bu anayasa, İspanya'nın modernleşmesi ve demokratikleşmesi yönünde önemli bir adım olarak kabul edilir. Anayasa, güçler ayrılığı, vatandaşlık hakları ve basın özgürlüğü gibi temel ilkeleri içeriyordu. 1813 yılında, Napolyon'un Avrupa'da yaşadığı askeri yenilgiler ve Fransız ordusunun İspanya'dan çekilmesi, iç savaşın sonunu getirdi. 1814 yılında, VII. Fernando, Fransızların geri çekilmesiyle birlikte tahta geri döndü ve savaş resmen sona erdi.
İspanyol İç Savaşı, İspanya'nın siyasi ve sosyal yapısında derin izler bıraktı. Savaş sırasında yaşanan yıkım ve kayıplar, İspanyol toplumunda uzun süreli bir travma yarattı. Ancak, savaş aynı zamanda İspanya'nın bağımsızlık ve özgürlük mücadelesinin simgesi olarak da tarihe geçti. La Pepa olarak bilinen 1812 Anayasası, İspanya'da liberal ve demokratik düşüncelerin yayılmasında önemli bir rol oynadı. Bu anayasa, İspanyol halkının siyasi bilincinin gelişmesine ve modernleşme çabalarına katkı sağladı.
Kaynaklar
Aydın, M. (2020). Türk Basınında Franco ve İspanya İç Savaşı. Yeditepe Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Horta Sanz, M. (2014). Napolyon Döneminde Fransa’ya Karşı Yürütülen İspanyol Bağımsızlık Savaşı’nda Gayri Nizami Kuvvetler (1808-1814). Tarih Dergisi(59), 113-135.
Şenyıldız. Ö. (2017). Devrim ve Direnç. Kriter Yayınları, İstanbul.Thanks for reading Tarihland-iniz! Subscribe for free to receive new posts and support my work.