tarihland-iniz & you have been historicized
Napoleon Bonaparte's Egyptian Campaign is an event of great military and scientific significance. Conducted between 1798 and 1801, this campaign aimed to expand French influence in the Middle East and cut off Britain's trade route to India. However, the results of the campaign were not limited to military successes and failures; it also led to significant discoveries in modern archaeology and Egyptology.
In 1798, the rivalry between France and England had reached its peak. France aimed to weaken England economically by controlling the sea route to India. Napoleon proposed the idea of an expedition to Egypt to achieve this strategic goal. The campaign's objective was to cut off Britain's trade route to India while increasing French power in the Eastern Mediterranean.
In May 1798, Napoleon set out from Toulon with 35,000 soldiers. His fleet consisted of approximately 400 ships, and it included not only soldiers but also a large team of scientists, engineers, and artists. This team joined the campaign to study and document Egypt's historical and cultural wealth.
Napoleon's first step in Egypt began on July 1, 1798, when he landed in Alexandria. The French quickly captured Alexandria and then advanced towards Cairo. On July 21, at the Battle of the Pyramids, Napoleon defeated the Mamluk army under the command of Ottoman Egypt's governor, Murad Bey. This victory solidified Napoleon's control over Egypt and allowed him to enter Cairo.
Napoleon's campaign was not limited to victories. On August 1, 1798, the British fleet under Admiral Horatio Nelson destroyed the French fleet at the Battle of the Nile in Aboukir Bay. This defeat isolated Napoleon in Egypt by severing his sea connection to France.
One of the most lasting impacts of Napoleon's Egyptian Campaign was achieved through the scientists and researchers he brought with him. During his expedition, Napoleon ensured that French scientists and engineers accompanied him to study the region's historical and cultural heritage. These scientists established an institution called the "Institute of Egypt" and began researching various aspects of Egypt.
Among the significant discoveries during these studies was the finding of the Rosetta Stone in 1799. This stone played a key role in deciphering hieroglyphs, allowing the reading of Egyptian hieroglyphs. Jean-François Champollion's deciphering of the Rosetta Stone in 1822 led to the birth of modern Egyptology. Additionally, Napoleon's scientists documented Egypt's historical monuments, introducing Egypt's rich cultural heritage to the Western world.
Although Napoleon's Egyptian Campaign did not end in complete military success, its political and cultural impacts were significant. Towards the end of the campaign, in 1801, Ottoman and British forces succeeded in expelling the French from Egypt. Napoleon had returned to France in 1799, leaving General Kléber in charge. However, Kléber's assassination and subsequent French defeats led to the campaign's military failure.
Nonetheless, Napoleon's Egyptian Campaign left deep marks on both the Ottoman Empire and Europe. After ending the French presence in Egypt, the Ottomans attempted to establish stronger control over the region. In Europe, Egypt's ancient cultural heritage and the scientific discoveries of Napoleon's campaign garnered great interest. This campaign increased Western interest in the East and contributed to the strengthening of the Orientalist movement. Napoleon's Egyptian Campaign represents a period filled with scientific discoveries and cultural impacts, transcending its status as merely a military operation.
References
Aksöz, A. (2022). Biz ve Öteki Arasında Fransa’nın Mısır’ı İşgali ve Kültürel Sömürgecilik. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 5(2), 259-269.
Morkva, Valeriy. “Fathoming the Warm Waters: The Russian Mediterranean Adventure in the Age of Napoleonic Wars, 1798-1807”. Cappadocia Journal of Area Studies 4, sy. 1 (Haziran 2022): 25-39.
Süslü, A. (1983). Osmanlı-Fransız Diplomatik İlişkileri, 1798-1807. BELLETEN, 47(185), 259-280. https://doi.org/10.37879/ttkbelleten.1134239
Uluerler, S. (2021). 1807 Yılında Napolyon Bonapart’ın Fransa-Osmanli-İran Üçlü İttifak Planları ve Sonuçları. Akademik MATBUAT, 5(1), 1-24.
Yenidünya, S. (2019). Napolyon’un Şark Politikasını İhyâ Etmek: Horace Compte Sebastiani’ın İstanbul-Mısır Seyahatleri (1801–1802) ve Raporları. Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 17(27), 89-125. https://doi.org/10.17518/canakkalearastirmalari.661129
Napolyon Bonapart'ın Mısır Seferi, hem askeri hem de bilimsel açıdan büyük önem taşıyan bir olaydır. 1798-1801 yılları arasında gerçekleşen bu sefer, Napolyon'un Orta Doğu'da Fransız etkisini genişletme ve İngiltere'nin Hindistan ile olan ticaret yolunu kesme amacını taşımaktaydı. Ancak seferin sonuçları, sadece askeri başarılar ve başarısızlıklarla sınırlı kalmamış, aynı zamanda modern arkeoloji ve Mısırbilim alanında büyük keşiflere yol açmıştır.
1798 yılında, Fransa ve İngiltere arasındaki rekabet doruk noktasına ulaşmıştı. Fransa, İngiltere'yi ekonomik olarak zayıflatmak amacıyla, Hindistan'a giden deniz yolunu kontrol altına almak istedi. Napolyon, bu stratejik hedefi gerçekleştirmek için Mısır'a sefer düzenleme fikrini ortaya attı. Seferin amacı, İngilizlerin Hindistan'a olan ticaret yolunu kesmek ve aynı zamanda Doğu Akdeniz'de Fransız gücünü artırmaktı.
Napolyon, 1798 Mayıs'ında Toulon'dan 35.000 askerle yola çıktı. Filosu, yaklaşık 400 gemiden oluşuyordu ve sadece askerleri değil, aynı zamanda bilim adamları, mühendisler ve sanatçılardan oluşan geniş bir ekibi de içeriyordu. Bu ekip, Mısır'ın tarihi ve kültürel zenginliklerini incelemek ve belgelemek amacıyla seferde yer aldı.
Napolyon'un Mısır'a ilk adımı, 1 Temmuz 1798'de İskenderiye'ye çıkmasıyla başladı. Fransızlar, kısa sürede İskenderiye'yi ele geçirdi ve ardından Kahire'ye doğru ilerledi. 21 Temmuz'da gerçekleşen Piramitler Savaşı'nda Napolyon, Osmanlı Mısır Valisi Murad Bey'in komutasındaki Memlük ordusunu mağlup etti. Bu zafer, Napolyon'un Mısır'daki hakimiyetini pekiştirdi ve Kahire'ye girmesini sağladı.
Napolyon'un seferi sadece zaferlerle sınırlı kalmadı. 1 Ağustos 1798'de, İngiliz Amiral Horatio Nelson komutasındaki donanma, Abukir Körfezi'nde Fransız donanmasını yok etti. Bu yenilgi, Napolyon'un deniz yoluyla Fransa ile bağlantısını keserek onu Mısır'da izole etti.
Napolyon'un Mısır Seferi'nin en kalıcı etkilerinden biri, beraberinde getirdiği bilim adamları ve araştırmacılar sayesinde gerçekleşti. Napolyon, Mısır'a yaptığı seferde, Fransız bilim insanları ve mühendislerini de yanında götürerek bölgenin tarihi ve kültürel mirasını incelemelerini sağladı. Bu bilim adamları, "Mısır Enstitüsü" adı verilen bir kurum kurarak Mısır'ın çeşitli yönlerini araştırmaya başladılar.
Bu araştırmalar sırasında en önemli keşiflerden biri, 1799 yılında Rosetta Taşı'nın bulunması oldu. Bu taş, hiyerogliflerin çözülmesinde anahtar rol oynayarak, Mısır hiyerogliflerinin okunmasını sağladı. Jean-François Champollion'un 1822'de Rosetta Taşı'nı çözmesi, modern Mısırbilim'in doğuşuna yol açtı. Ayrıca, Napolyon'un bilim adamları, Mısır'ın tarihi anıtlarını belgeleyerek, Mısır'ın zengin kültürel mirasını Batı dünyasına tanıttılar.
Napolyon'un Mısır Seferi, askeri açıdan tam anlamıyla bir başarıyla sonuçlanmasa da, siyasi ve kültürel etkileri büyük oldu. Seferin sonlarına doğru, 1801 yılında Osmanlı ve İngiliz güçleri, Fransızları Mısır'dan çıkarmayı başardı. Napolyon, 1799 yılında Fransa'ya geri dönmüş ve arkasında General Kléber'i bırakmıştı. Ancak Kléber'in suikasta uğraması ve ardından gelen Fransız yenilgileri, seferin askeri açıdan başarısızlıkla sonuçlanmasına yol açtı.
Ancak, Napolyon'un Mısır Seferi, Osmanlı İmparatorluğu'nda ve Avrupa'da derin izler bıraktı. Osmanlılar, Mısır'daki Fransız varlığına son verdikten sonra, Mısır'da daha güçlü bir kontrol sağlamaya çalıştılar. Avrupa'da ise, Mısır'ın antik kültürel mirası ve Napolyon'un seferdeki bilimsel keşifleri büyük ilgi uyandırdı. Bu sefer, Batı'da Doğu'ya olan ilgiyi artırdı ve oryantalizm akımının güçlenmesine katkıda bulundu.Napolyon'un Mısır Seferi, sadece askeri bir operasyon olmanın ötesine geçerek, bilimsel keşifler ve kültürel etkilerle dolu bir dönemi temsil eder.
Kaynaklar
Aksöz, A. (2022). Biz ve Öteki Arasında Fransa’nın Mısır’ı İşgali ve Kültürel Sömürgecilik. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 5(2), 259-269.
Morkva, Valeriy. “Fathoming the Warm Waters: The Russian Mediterranean Adventure in the Age of Napoleonic Wars, 1798-1807”. Cappadocia Journal of Area Studies 4, sy. 1 (Haziran 2022): 25-39.
Süslü, A. (1983). Osmanlı-Fransız Diplomatik İlişkileri, 1798-1807. BELLETEN, 47(185), 259-280. https://doi.org/10.37879/ttkbelleten.1134239
Uluerler, S. (2021). 1807 Yılında Napolyon Bonapart’ın Fransa-Osmanli-İran Üçlü İttifak Planları ve Sonuçları. Akademik MATBUAT, 5(1), 1-24.
Yenidünya, S. (2019). Napolyon’un Şark Politikasını İhyâ Etmek: Horace Compte Sebastiani’ın İstanbul-Mısır Seyahatleri (1801–1802) ve Raporları. Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 17(27), 89-125. https://doi.org/10.17518/canakkalearastirmalari.661129